پیشگفتار :
در سال 2002 كه می‌خواستم فیلم «دو فرشته » را در ایران كارگردانی كنم ، برای نقش آذر - دختر هجده ساله و سركش قصه - دنبال بازیگری می‌گشتم كه به یاد گلشیفته فراهانی در فیلم «درخت گلابی » اثر خوب داریوش مهرجویی افتادم؛ دختركی شیطان و پر انرژی را به یاد آوردم و فكر كردم كه حالا باید حدود هجده سال داشته باشد. یكی از دوستانم به نام آقای دكتر شفیعی كه فیلمنامه «دو فرشته» را خوانده بود، گفت كه خانواده فراهانی را می‌شناسم و ترتیب ملاقاتی با آن‌ها برایت خواهم گذاشت. فكر می‌كنم گلشیفته فراهانی تا آن موقع در یكی دو فیلمی دیگر هم بازی كرده بود ، اما من آن فیلم‌ها را ندیده بودم .
در ماه سپتامبر 2002 سرانجام همكاری من با گلشیفته فراهانی شروع شد و او نقش آذر - شخصیت دختر جوان فیلم من - را بازی كرد و همزمان در فیلم (( بوتیك )) بازی داشت . در اوایل سال 2003 فیلم «دوفرشته » توسط كمپانی وایلد بانچ ، كه یكی از سرمایه گذاران فیلم بود ، به جشواره كن پیشنهاد شد و این فیلم در بخش (( هفته بین المللی منقدان )) كه به فیلم‌های اول یا دوم كارگردانان اختصاص دارد، حاضر شد. در ماه مه، گلشیفته فراهانی به همراه من (به عنوان كارگردان «دو فرشته»)، مدیر فیلمبرداری ( شهریار اسدی )، نظام كیائی ( صدابردار ) و محمد احمدی ( مدیر تولید ) برای معرفی فیلم در جشنواره كن شركت كردیم و گفت‌وگوهای گوناگونی در مطبوعات و به‌ویژه تلویزیون‌های اروپائی با گلشیفته فراهانی انجام شد .
از آن هنگام به بعد گاه‌گداری با گلشیفته فراهانی تماس داشتم تا این‌كه اخیراً شنیدم به پاریس آمده و برای رفتن به نیویورك آماده می‌شود تا در مراسم افتتاحیه فیلم «مجموعه دروغ‌ها »شركت كند .

 فیلم Body Of Lise («مجموعه دروغ‌ها»)
مدتی پیش در چندین كشور به كارگردانی ریدلی اسكات و با بازی راسل كرو و لئوناردو دی‌كاپریو فیلمبرداری شد .مسئول انتخاب هنرپیشه‌ها برای نقش یك دختر شرقی، بازیگرانی از لبنان و چند كشور عربی و ایران را در نظر گرفته بود و سرانجام از گلشیفته فراهانی برای بازی در این فیلم كه محصولات سینمای هالیوود است دعوت شد. قرار بر این بود که اولین نمایش جهانی فیلم در جشنواره ونیز امسال باشد که عملی نشد و سرانجام از 10 ماه اکتبر نمایش آن آغاز می‌‌شود.

دیدار خودمانی با گلشیفته فراهانی
در تماس تلفنی با امین، شوهر گلشیفته قرار ملاقاتی در منطقه 6 پاریس در کافه ای در میدان سن سولپیس گذاشتیم. از همه جا صحبت کردیم و لابه لای حرف‌مان در همین جلسه و همط و در جلسه بعدی – سه شنبه 22 سپتامبر- راجع به فعالیت‌هایش و به ویژه در همین فیلم صحبت کردیم . اصلا مصاحبه‌ای در کار نبود، برای پاسخ به کنجکاوی‌های من، هر دو ، امین و گلشیفته، پاسخ می دادند.
پرسیدم شنیده‌ام مشکلاتی برای خارج‌شدن شما از ایران وجود داشت و آن‌ها پاسخ دادند «به هیچ عنوان؛ ما با پاسپورت‌های خودمان و به طور قانونی از تهران به سوی اروپا آمدیم و حالا هم این‌جا هستیم و قرار است برای افتتاحیه فیلم که چهارم اکتبر در نیویورک برگزار می‌شود و هنرپیشگان فیلم در این مراسم حضور دارند، شرکت کنیم.
می پرسم كه آیا فیلم را دیده اید؟ و پاسخ می دهند: نه، سخت منتظر دیدن آن هستیم. بعد از آن می پرسم چطور شد که در این فیلم هالیوودی نقش مهمترین زن آن بر عهده شماست و چطور با کار شما آشنا شدند؟ می گوید: ما برای فیلم «سنتوری» که قرار بود در آمریکا به نمایش عمومی در آید به آن‌جا سفر کرده بودیم که عملا این فیلم به نمایش در نیامد، اما ناگهان از سه منبع مختلف با ما تماس گرفتند که ریدلی اسکات علاقه مند است شما را ببیند و بعد از آن هم مسئولان کمپانی وارنر ما را دیدند.
كنجكاوم بدانم از کجا با کارهای قبلی شما آشنایی داشتند؟ و گلشیفته فراهانی جواب می‌دهد یکی از مسئولان کستینگ (مسئول بازیگریابی) فیلم «بوتیک» را دیده آن‌ها حتی به من گفتند از بین هنرپیشه‌های زن ایرانی هم دو سه نفری را در نظر داشتند اما در ملاقاتی که با شخص ریدلی اسکات داشتیم، حس کردم که انتخاب خود را کرد، بدون این‌که در همان لحظه چیزی بگوید. می پرسم آیا برای شرکت یک بازیگر ایرانی در یک فیلم خارجی قانون یا قاعده خاصی هست؟ و او می گوید تا جایی که من می دانم، نه اما طبیعی است كه وقتی یک بازیگر زن ایرانی از ایران می آید، خودش همه مسائل را مراعات می کند.
به هر حال ریدلی اسکات کارگردان مهم معتبر و در سینمای هالیوود متفکر است و آثار با ارزشی ساخته است. شما درکنار لئوناردو دی کاپریو بازی کردید و این چیزی است که بسیاری از بازیگرهای جهان آرزوی آن را دارند. فکر می کنید مدت زمان بازی شما در فیلم چند دقیقه است؟
می گوید: واقعا نمی دانم
به آن‌ها پیشنهاد می‌دهم كه یکی از دوستان من با مسئولان کمپانی وارنر در فرانسه بسیار دوست است. می خواهی تلفن بزنم تا ترتیب نمایش خصوصی این فیلم را قبل از رفتن به آمریکا برایت بدهد؟ با خوشحالی استقبال می کند. من به آقای «پی یر» تلفن می زنم و سرانجام از طرف او با مسئول مطبوعاتی این کمپانی در پاریس مسئله را در میان می گذارم. او با خوشحالی قبول می کند. با آمریکا تماس می گیرد تا سریعا یک کپی از فیلم به فرانسه ارسال شود. نمایش عمومی این فیلم در فرانسه چند ماه دیگر خواهد بود.

در این فاصله، روزنامه های فرانسوی را نگاه می کنیم، در روزنامه لیبراسیون، هفته نامه ال و ... راجع به هنرپیشه ایرانی (گلشیفته فراهانی) که مورد توجه هالیوود قرار گرفته، مطالبی نوشته اند.
به گلشیفته می گویم آیا می توانم از تو یک قرار ملاقات برای گفت و گو و مصاحبه مطبوعاتی بگیرم. می گوید: من مصاحبه نمی کنم (نمی فهم که شوخی بود یا جدی) می گویم: پس به اتفاق همسرت امین برویم شام بخوریم. از در منزل که خارج می شویم ، امین می گوید: آیا تو آقای دومنیک بسنآر را می شناسی؟ می گویم: او یکی از دو آژانس بزرگ هنرپیشگان مهم فرانسه است، چطور مگه؟
می گوید: چون فردا قرار است با هم نهار بخوریم. در خواست کرده گلشیفته را ببیند. می‌گویم: پس نان‌تان توی روغن است !
پس ما شام را روزی دیگر ، شبی دیگر خواهیم خورد... در خیابان شانزلیزه از همدیگر جدا می شویم تا وعده قرار بعدی را بگذاریم.


محمد حقیقت – پاریس
سه شنبه 22 سپتامبر