من که هر وقت حرف رفاقت می شه نمی دونم چرا یاد علی می افتم.

می گم علی!نمی گم امام علی. نمی گم حضرت علی. علی گفتن یعنی می خوای با علی رفاقت کنی. مثل خودش با حال باشی.

خیلی سخته بخوای مثل علی باحال باشی.مثل علی مرد باشی و مثل علی رفاقت کنی.

علی با خدا رفاقت کرد.واسه همین باحال بود.رفاقت علی با خدا خیلی قشنگ بود و هست.علی می گفت:خدایا تو هر امری داشتی من در خدمتم. خدا هم به علی می گفت:آقایی٬عزیزی٬بزرگواری

علی می گفت:خدایا این مردم خیلی منو اذیت می کنن ولی هر چه از دوست رسد نیکوست.من راضیم به رضای تو.خدا هم می گفت:می خوام وقتی می یای پیش من نورانی تر باشی.تحمل کن علی.

تو همچین شبی خدا به علی گفت:علی جان خیلی زیبا شدی.نورانی تر از همیشه.دلم می خواد همین روزا بیای پیشم.علی که دست از پا نمی شناخت گفت:خدایا من مشتاق دیدارم.اگه منو لایق دیدار بدونی.

امشب و یکی از اون شبهایی هست که خدا شادمان تر از همیشه درهای رحمتش رو به روی بنده هاش باز می کنه.امشب علی پیش خدا  شفاعت بنده های خدا رو می کنه.

هر کی با علی رفیق بوده و علی این رفاقت رو قبول داشته باشه می تونه با خدا راز و نیاز کنه.

کسایی هم که می خوان تازه با علی رفیق بشن٬ یه بسم الله بگن و دست علی رو بگیرن.علی همیشه دستگیر بنده های رفیق شفیقش خداست.

ایام شهادت این بزرگوارترین رفیق علی دوستان تسلیت باد.