|
محسن نامجو که باید معرف حضورتون باشه
حداقل واسه اونایی که بیشتر موسیقی رو دنبال می کنن
اولین کاری که من ازش شنیدم تیتراژ ابتدایی ترش و شیرین بود که البته با رضا عطاران می خوندن.
بعد از اون چندتا از کارای قلقلکیشو گوش دادم.منظورم از قلقلکی سیاسی نیستا.نهههههههههههه.اصلا"
بعد آهنگ ترنجشو گوش کردم.چنتا از مصاحبه هاش رو دیدم که چیزای جالبی می گفت.
بابا این آقا خیلی گوش موسیقیش خوبه.منظورم از گوش موسیقی رو اهل موسیقی گرفتن ولی واسه بقیه می گم که یعنی یه موسیقی که گوش می کنه در آن واحد اونو با چندین سبک موسیقی مقایسه می کنه و از همین مقایسه ها هم یبه یه نتایج جالبی رسیده.من که مصاحبه هاشو میدیدم وقتی چنتا مثال از شباهت های موسیقی سنتی خودمون با موسیقی راک میزد دهنم کف کرد.
بگزریم از اینکه خیلی از اهالی موسیقی از دستش شاکی شدن ولی خیلی ها که در مورد موسیقی تحقیق می کنن با نظراتش موافقن.
جدیدا"به آهنگی ازش گوش دادم که واقعا" ریتم قشنگی داشت.نوع خوندن نامجو هم جالبه.
شعرش دم دستم بود واستون نوشتم.ایشالا آهنگشم به زودی می زارم.
زلف بر باد
زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم
ناز کن یاد مکن تا نکنی بنیادم
می مخور با همه کس تا نخورم خون جگر
سر مکش تا نکشد سر به فلک فریادم
شهره شهر مشو تا ننهم سر در کوه
شور شیرین منما تا نکنی فرهادم
رحم کن بر من مسکین و به فریادم رس
تا به خاک در آصف نرسد فریادم
حافظ از جور تو حاشا که بگرداند روی
من از آن روز که در بند توام آزادم
زلف را حلقه مکن تا نکنی در بندم
طره را تاب مده تا ندهی بر بادم
یار بیگانه مشو تا نبری از خویشم
غم اغیار مخور تا نکنی ناشادم
رخ برافروز که فارغ کنی از برگ گلم
قد برافراز که از سرو کنی آزادم
شمع هر جمع مشو ور نه بسوزی ما را
یاد هر قوم مکن تا نروی از یادم
|